Po wysłuchaniu Hymnu Lotników p.o. Prezesa Zarządu Marek Mojak przywitał gości i wszystkich zebranych, następnie poprosił o ponowne powstanie i uczczenie chwilą ciszy pamięć Wszystkich zmarłych pilotów
Kol. Kazimierz Stokłosa odczytał referat Józefa Zuzaka „Historia lotnictwa polskiego”. Część Referatu traktowała o szczególnych osiągnięciach sportowych krośnieńskich lotników od czasu powstania Aeroklubu Podkarpackiego.
W dalszej części w naturalny sposób spotkanie okolicznościowe przerodziło się w spotkanie towarzyskie.
W międzyczasie na płycie lotniska rozegrano zawody modelarskie o Puchar KKSL, w których zwyciężył Marek Tenerowicz.
Po wręczeniu zwycięzcom dyplomów i nagród, spotkanie trwało do późnych godzin w milej atmosferze.
Tu zapoznasz się z filmami
https://www.youtube.com/watch?v=ZK1v7hj-Qp4&feature=share
oraz z referatem
REFERAT Z OKAZJI ŚWIĘTA LOTNICTWA
28 sierpnia 2014 roku
Szanowni Państwo,
Seniorzy Krośnieńskiego Klubu Lotnictwa!
W tym roku obchodzimy 105 rocznicę narodzin polskiego lotnictwa, a także 86 rocznicę narodzin lotnictwa na krośnieńskim niebie. 28 sierpnia mijają 82 lata od ogłoszenia Święta Lotnictwa, oficjalnie ustanowionego z okazji zwycięstwa Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych Challenge, które odbyły się w Berlinie w 1932 roku. Dzień ten od 1993 roku jest uroczyście obchodzony, jako święto lotnictwa cywilnego i wojskowego oraz przemysłu lotniczego.
Szanowni Zebrani!
W obchodach lotniczego święta w Krośnieńskim Klubie Seniorów czcimy pamięć i składamy hołd tym, którzy zginęli śmiercią lotnika. Pamiętamy też, że w historię krośnieńskiego lotnictwa nierozerwalnie wpisani są byli i obecni członkowie klubu. To także ci koledzy, którzy w okresie od ostatnich obchodów święta odeszli na zawsze, a którym – co podkreślam w tym miejscu – winni jesteśmy trwałą pamięć. Dotychczasowa, już i tak długa, lista zmarłych Kolegów wydłużyła się o dalsze nazwiska: śp. Ryszarda Nowaka i śp. Władysława Wójcickiego. Równie bolesna jest dla Krośnieńskiego Klubu Seniorów lotnicza śmierć w rodzinie u naszego klubowego kolegi Andrzeja Tomkowicza.
Szanowni Państwo!
Tradycje polskiego lotnictwa wywodzą się od Adama Ostoi-Ostaszewskiego, zwanego „Leonardem ze Wzdowa”. Pod koniec XIX wieku opublikował on wiele prac o tematyce żeglugi powietrznej, był też autorem pierwszych konstrukcji lotniczych. Skonstruował samolot Ost-1 i śmigłowce Stibor, a za rozwiązania techniczne uzyskał patent w Anglii na „polski ptako podobny aparat latający”.
Początki polskiego lotnictwa to dopiero rok 1909. Wiążą się one z nazwiskiem Czesława Tańskiego – ojca polskiego szybownictwa, który właśnie w 1909 roku zbudował prototyp śmigłowca z napędem ręcznym, a następnie samolot Łątka. W tym samym roku powstały w Polsce pierwsze stowarzyszenia lotnicze. W latach 1920-1924 wybudowano wiele fabryk, które produkowały samoloty, początkowo w oparciu o zagraniczne licencje.
Pierwszą konstrukcją Państwowych Zakładów Lotniczych był samolot myśliwski P-1 inż. Zygmunta Puławskiego, a następnie najsłynniejsze P-7 i P-11, które uczestniczyły w wojnie obronnej 1939 roku. Autorem wielu typów samolotów produkowanych seryjnie, w tym PZL-23 Karaś, PZL-42 Sum i świetnego średniego bombowca PZL-37 Łoś, był inż. Jerzy Dąbrowski. Wśród fabryk samolotów bardzo aktywnie działała grupa konstrukcyjna RWD (od nazwisk konstruktorów: Rogalski, Wigura, Drzewiecki). Zbudowano także Państwowe Zakłady Lotnicze w Mielcu, a po wojnie we Wrocławiu, gdzie powstawały samoloty: Bies, Iskra, Kos, Wilga, Kruk, Dromader oraz silniki i osprzęt lotniczy.
Początek lotniczej działalności sportowej to założenie w 1919 roku Aeroklubu Polskiego w Poznaniu. W 1927 roku utworzony został w Warszawie Aeroklub RP zrzeszający aerokluby regionalne i będący oficjalnym reprezentantem polskiego lotnictwa sportowego w istniejącej od 1905 roku Międzynarodowej Federacji Lotniczej FAI.
Pierwsza zawody szybowcowe w Polsce zorganizowane zostały w 1923 roku na zboczach Czarnej Góry w Białce koło Nowego Targu, a dwa lata później na wzgórzach Oksywia koło Gdyni. Szybownicy z Lwowskiego Związku Awiatycznego i z Warszawskiego Koła Lotniczego „Star” poszukiwali jeszcze lepszych terenów szybowcowych. Motorem tych poszukiwań był Szczepan Grzeszczyk. W 1928 roku zawędrował na Podkarpacie, gdzie znalazł dogodne tereny w rejonie Bezmiechowej i Ustianowej. Tu właśnie zaczynało się szybownictwo.
W 1930 roku w Bezmiechowej zorganizowana została szkoła szybowcowa, a wkrótce szkolenie zainicjowano też w Ustianowej, Polichnie, Pińczowie, Sokolej Górze, Tęgoborzu i wielu innych ośrodkach. W 1931 roku Szczepan Grzeszczyk wykonał pierwszy start na szybowcu za samolotem. Od 1935 roku organizowano coroczne Krajowe Zawody Szybowcowe. Najbardziej znanymi i zasłużonymi konstruktorami szybowców byli w tym czasie: Wacław Czerwiński, Szczepan Grzeszczyk, Antoni Kocjan i Michał Bleicher. W tych latach najbardziej popularne były szybowce Wrona i Komar. Oba te typy zostały też zrekonstruowane po wojnie.
W 1937 roku Wanda Modlibowska na szybowcu Komar wykonała lot trwający 24 godziny i 14 minut ustanawiając kobiecy, międzynarodowy rekord długotrwałości lotu. Największym sukcesem przedwojennego szybownictwa był pierwszy w świecie przelot Tadeusza Góry na odległość ponad 500 km. W 1938 roku na szybowcu PWS-101 wykonał on przelot z Bezmiechowej do Sołeczników pod Wilnem, uzyskując odległość 578,9 km. Za wyczyn ten otrzymał najwyższe odznaczenie szybowcowe – Medal Lilienthala. Szybownicy w Polsce do 1939 roku zdobyli 225 Srebrnych Odznak Szybowcowych.
Po 1945 roku lotnictwo w Polsce zaczynało praktycznie od zera na przejętych po Niemcach oraz uzyskanych z wojskowego demobilu kilkudziesięciu szybowcach i samolotach. W 1946 roku rozegrano w Bielsku pierwsze zawody szybowcowe. Powstał Instytut Szybownictwa, przekształcony następnie w Szybowcowe Zakłady Doświadczalne, w których powstało wiele doskonałych szybowców: Sęp, Mucha, Jastrząb, Jaskółka, Bocian, Czapla, Zefir, Foka, Cobra i Jantar. W 1946 roku w Ligotce Dolnej powstała również Cywilna Szkoła Pilotów i Mechaników. Rozpoczęto budowę szybowiska Żar i ponownie uruchomiono poniemieckie szybowisko oraz zakład produkcyjny w Jeżowie. W 1953 roku rozegrano pierwsze Szybowcowe Mistrzostwa Polski. W 1956 roku reaktywowany został Aeroklub RP, ze zmienioną nazwą – Aeroklub PRL.
Od 1960 do 1976 roku na kolejnych siedmiu mistrzostwach świata na podium zawsze byli Polacy: Edward Makula, Jerzy Popiel, Adam Witek, Jan Wróblewski, Stanisław Kluk, Franciszek Kępka, Julian Ziobro, Henryk Muszczyński i Henryk Poźniak. Dwukrotnie mistrzem świata został Janusz Centka. Wśród akrobatów szybowcowych zwyciężał Jerzy Makula, a w szybownictwie kobiecym Pelagia Majewska ustanowiła 17, a Adela Dankowska 12 rekordów świata. Sukcesy te były również zasługą instruktorów, którzy pod wodzą Józefa Dankowskiego stworzyli polską szkołę latania zespołowego. Sukcesy Polaków zostały docenione przez Międzynarodową Organizację Lotniczą FAI. Oprócz Tadeusza Góry Medalami Lilienthala wyróżnieni zostali: Edward Makula, Jan Wróblewski, Pelagia Majewska, Adela Dankowska, Franciszek Kępka i Janusz Centka. Także w ostatnich 10 latach polscy szybownicy odnosili światowe sukcesy. Przykładowo podczas 33. Szybowcowych Mistrzostw Świata, które odbyły się w sierpniu 2014 roku w Lesznie, Sebastian Kawa i Karol Staryszak zdobyli złote medale w klasie 15- i 18-metrowej.
Sukcesy – podobne do szybowcowych – osiągali w przeszłości i osiągają obecnie piloci samolotowi. Bolesław Orliński w 1926 roku na samolocie Breguet XIX wykonał przelot na trasie: Warszawa – Tokio – Warszawa o długości 23 tys. km. W latach 1931-1935 Stanisław Skarżyński, Franciszek Żwirko i Stanisław Wigura oraz Jerzy Bajan, startując na samolotach RWD, dokonali wielu wyczynów sportowych: lot dookoła Afryki, przelot przez Atlantyk czy zwycięstwo w Międzynarodowych Zawodach Samolotów Turystycznych w Berlinie i Warszawie. Od 1955 roku odbywały się Samolotowe Mistrzostwa Polski w konkurencjach rajdowych i nawigacyjnych. Od 1980 roku z zawodów rangi mistrzostw świata i Europy z medalami wracali: Witold Świadek, Andrzej Korzeniowski, Jan Baran, Wacław Nycz, Janusz Darocha, Włodzimierz Skalik i Wacław Wieczorek. Twórcą tych sukcesów był trener kadry Zdzisław Dudzik. Po jego śmierci opiekę nad kadrą i kształceniem pilotów rajdowych przejął Andrzej Osowski.
Sukcesy odnosili także piloci balonowi, spadochronowi i modelarze lotniczy, którzy wielokrotnie zdobywali medale na mistrzostwach świata i Europy. W tym roku na Mistrzostwach Świata Modeli Swobodnie Latających rozegranych w Rumunii polska reprezentacja juniorów wywalczyła w klasyfikacji generalnej mistrzostw drugie miejsce.
Szanowni Koledzy!
W historię lotnictwa polskiego wpisują się osiągnięcia krośnieńskich lotników. Pierwszym sukcesem było zwycięstwo w 1949 roku Andrzeja Abłamowicza i Arnolda Wyleżała podczas ogólnopolskich zawodów lotniczych. W 1956 roku krośnieńska załoga Władysław Wójcicki i Michał Dołżycki zdobyła złoty medal w II Samolotowych Mistrzostwach Polski. W kolejnych latach sukcesy odnosili: Jerzy Peszke, Helmut Staś, Jerzy Pepera, Wojciech Kubit, Adam Pyzik, Grzegorz Wiśniowski i Witold Chodorowski. Sukcesy te osiągali w: Samolotowych Mistrzostwach Polski, Rajdach Samolotowych Dziennikarzy i Pilotów, Samolotowych Mistrzostwach Polski w Akrobacji, Międzynarodowych Mistrzostwach Litwy, Rajdowych Mistrzostwach Świata w Chile i Rajdowych Mistrzostwach Europy w Austrii.
W latach 90 ubiegłego wieku, sukcesy medalowe krajowe i zagraniczne osiągał pilot Jan Gruszecki. W 1994 roku zdobył on złoty medal na V Mistrzostwach Świata Samolotów Ultralekkich i Motolotni. Rok później – w tej samej kategorii – na zawodach w Wielkiej Brytanii zdobył tytuł Mistrza Europy.
Podwaliny pod rozwój sportu szybowcowego w okresie powojennym dał Józef Kusiba. Krośnieńscy szybownicy pierwsze sukcesy osiągnęli w latach 60 minionego wieku. W 1962 roku Jan Gałuszka zwyciężył na Żarze w Ogólnopolskich Zawodach Szybowcowych o Puchar Kroniki Beskidzkiej, a dwa lata później Julian Ziobro był najlepszy podczas zawodów rozgrywanych w Czechosłowacji. Sukcesy osiągali również: Andrzej Ring, Marek Ring, Zygmunt Szubra, Mieczysław Gałuszka, Bolesław Wojtowicz, Jolanta Ziobro, Barbara Prinke-Kusiba, Mirosław Markiewicz, Grzegorz Wiśniowski i Julian Wacławski.
W 1975 roku, podczas XX Szybowcowych Mistrzostw Polski rozgrywanych w Lesznie, Julian Ziobro w klasie otwartej zdobył złoty medal. Był również reprezentantem Polski na szybowcowych mistrzostwach świata w Finlandii, gdzie wśród 46 zawodników z 26 państw wywalczył tytuł wicemistrza świata. Za osiągnięte wyniki został uhonorowany najwyższym polskim odznaczeniem lotnictwa sportowego, czyli Medalem Czesława Tańskiego. Jego osiągnięcia sportowe, jak też cztery diamenty za przewyższenia ponad 5000 metrów uzyskane przez Jana Gałuszkę, Mieczysława Gałuszkę, Marka Mojaka i Marka Ringa w styczniu 1977 roku przyczyniły się do zdobycia pierwszego miejsca w klasyfikacji „Skrzydlatej Polski” i przyznania dyplomu „Cumulusowe Niebo” dla Aeroklubu Podkarpackiego za 1977 rok. Z kolei w 1979 roku Julian Ziobro zajął 3 miejsce podczas Szybowcowych Mistrzostw Czechosłowacji.
Sukcesy te krośnieńscy szybownicy odnosili dzięki skutecznej pracy szefów wyszkolenia i instruktorów: Gabriela Legwanta, Julian Ziobro, Zbigniewa Kwiatka, Tadeusza Płatka, Zygmunta Szubry, Andrzeja Dudzińskiego, Andrzeja Klatki, Barbary Prinke-Kusibowej i Kazimierza Ginalskiego, a także kadrze mechaników z Józefem Stopkowiczem na czele.
W 1979 roku, na zakończonych 2 sierpnia w Toruniu 5. Mistrzostwach Świata w Akrobacji Szybowcowej, piloci z Krosna w klasie Advanc zadebiutowali na arenie międzynarodowej, zajmując 23 miejsce (Wojciech Gałuszka) i 28 Miejsce (Sławomir Cichoń).
Sukcesy odnosili również spadochroniarze. Sekcja spadochronowa została założona w 1953 roku. Do pierwszych działaczy i szkoleniowców należeli: Tadeusz Gnap, Józef Adamski, Tadeusz Kielar i Stefan Chmura. Dynamiczny rozwój sportu spadochronowego miał miejsce na początku lat 60. Zawodnikiem, który odnosił największe sukcesy, był Stefan Czerwonka – przez 3 kolejne lata stawał na podium. Sukcesy odnosili również: Tadeusz Wieczorek, Wiesław Skwara, Jerzy Dudek, Zbigniew Dzius, Wiesław Szelc, Bogusław Marszałek i Zofia Brzozowska. Tytuły mistrzowskie i medale skoczkowie zdobywali między innymi w: Spadochronowych Mistrzostwach Polski, Całorocznych Zawodach Spadochronowych „Skrzydlatej Polski”, Ogólnopolskim Nowoczesnym Pięcioboju Spadochronowym i Międzynarodowych Zawodach Spadochronowych.
W latach 70 ubiegłego stulecia autorem największych sukcesów w sekcji spadochronowej był Wiesław Szelc. Dużym jego osiągnięciem było zdobycie w 1975 roku srebrnego medalu w konkurencji skoków grupowych na celność lądowania na Mistrzostwach Europy w Jugosławii. Rok później Wiesław Szelc z drużyną narodową powtórzył ten sukces na mistrzostwach świata w Rzymie.
Wyniki krośnieńskich spadochroniarzy były efektem pracy wielu zasłużonych działaczy i instruktorów. Obok wymienionego już Stefana Chmury należą do nich: Zenon Brągiel, Ryszard Kamiński, Stanisław Maciejewski, Tadeusz Wesołowski i Zbigniew Dzius.
Sekcja modelarska w Aeroklubie Podkarpackim została założona w 1945 roku. Jej działacze, pod okiem instruktora Tadeusz Gnapa, zorganizowali kilka warsztatów i kursów szkoleniowych, w których uczestniczyli młodzi mieszkańcy Krosna i najbliższych okolic. Z początkiem lat 50 funkcję kierownika sekcji modelarskiej objął Bolesław Krzanowski. Modelarnia mieściła się wówczas na lotnisku i w prywatnym domu jednego z modelarzy – Tadeusza Pelczarskiego, który należał do najlepszych zawodników w kraju.
Niedługo pózniej została utworzona sieć oddziałów modelarskich w Sanoku, Jaśle i Moderówce. Koła modelarskie zaczęły powstawać także przy zakładach pracy oraz miejskich i wiejskich szkołach. Już pod koniec lat 50 uzyskano kilka wartościowych wyników sportowych. Zarząd Główny Aeroklubu PRL powierzał w tym okresie sekcji modelarskiej organizację imprez o zasięgu ogólnokrajowym. W latach 1958-1959 Krosno było dwa razy z rzędu organizatorem Mistrzostw Polski Modeli Latających.
W latach 60 rozpoczął się okres wielu sukcesów sportowych w sekcji modelarskiej. Do wybitnych modelarzy tego okresu należeli: Stanisław Kubit, Stanisław Guzik, Tadeusz Pelczarski, Kazimierz Ginalski, Józef Półchłopek, Zenon Boczar, Andrzej Krupa, Stanisław Wilusz, Zofia Ząbek, Wojciech Wiklowski, Grzegorz Peszke, Jan Samek, Małgorzata Samek, Emil Dygutowicz, Adam Sitarski, Wiesław Zyga i Zygmunt Janowski.
Jednymi z nielicznych kobiet w Aeroklubie Podkarpackim, które w drugiej połowie lat 80. odnosiły sukcesy na szczeblu ogólnopolskim, były: Zofia Ząbek i Małgorzata Samek.
Rok 1980 był początkiem kariery sportowej Grzegorza Peszke. Wśród sukcesów tego modelarza należy wymienić zdobycie w latach 1980-1984 pięciokrotnego tytułu mistrza Polski szybowców zdalnie sterowanych i bardzo dobre wyniki na zawodach międzynarodowych. Dowodem, że Grzegorz Peszke, był nie tylko jednym z najlepszych modelarzy w kraju, ale i na świecie są ustanawiane przez niego czterokrotnie rekordy świata.
Po 1990 roku nastąpiła likwidacja modelarni lotniczych. Do 2005 roku z ponad 20 modelarni została jedna prowadzona przez Stanisława Guzika w Krośnie przy Szkole Podstawowej nr 14.
W 2007 roku z inicjatywy grupy modelarzy pod przewodnictwem Adama Kopacza zostało powołane Krośnieńskie Stowarzyszenie Modelarstwa Lotniczego. Prężna działalność stowarzyszenia zaowocowała wieloma sukcesami sportowymi i organizacyjnymi. Powstały cztery modelarnie, zorganizowano kilkadziesiąt wystaw i pokazów modelarskich. W ciągu roku organizowano do 14 zawodów modelarskich regionalnych i ogólnopolskich, w tym: Mistrzostwa Polski Juniorów, Mistrzostwa Polski Seniorów i Zawody Pucharu Polski.
Członkowie Stowarzyszenia i Aeroklubu startowali w mistrzostwach Polski, w zawodach o Puchar Polski, Puchar Świata i Europy, odnosząc wiele sukcesów. W zawodach tych zdobyli: 2 złote, 5 srebrnych i 5 brązowych medali. Tytuły mistrzów Polski zdobyli: Mateusz Kopacz, Józef Półchłopek i Henryk Krupa, wicemistrzów: Maciej Krupa, Tadeusz Jurczyk i Maciej Bęben. Nasi zawodnicy zdobyli również kilka tytułów mistrza i wicemistrza Polski w punktacjach drużynowych. Mateusz Kopacz startował ponadto w Mistrzostwach Świata Juniorów i Mistrzostwach Europy Seniorów, Maciej Krupa w Mistrzostwach Europy Juniorów, a Michał Śliwiński w Mistrzostwach Świata Juniorów. Tak wielu sukcesów sportowych krośnieńscy modelarze nie wywalczyli od 40 lat.
Działalność Sekcji Modelarskiej i Krośnieńskiego Stowarzyszenia Modelarzy Lotniczych w okresie ostatnich 8 lat to przede wszystkim sukces w pracy z dziećmi i młodzieżą, co jest celem statutowym tych organizacji.
Szanowni Koledzy!
Przedstawione w skrócie osiągnięcia w podstawowych specjalnościach lotniczych świadczą o wysokiej randze krośnieńskiego lotniska, a szczególnie o dużym zaangażowaniu wielu osób, które na ten sukces pracowały. Dziś wielu z wymienionych stanowi chlubną kartę Krośnieńskiego Klubu Seniorów Lotnictwa. Integralną częścią historii lotnictwa w Krośnie są także absolwenci Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Dziś także czcimy ich pamięć. Nasz Klub Seniorów był współorganizatorem zjazdów absolwentów tej szkoły. W klubie zorganizowana jest ekspozycja poświęcona ich pamięci, a obok portu lotniczego istnieje obelisk z tablicą, na której umieszczono napis: „W hołdzie absolwentom Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Krośnie, poległym w latach 1939-1945 na wszystkich frontach świata. Towarzysze broni”.
Szanowni Zebrani!
Czas nieubłagalnie przerzedza szeregi KKSL. Oddając, więc hołd tym, którzy odeszli, dziękujemy zarazem Wam, którzy nadal możecie poświęcać swój czas dla podkarpackiego i polskiego lotnictwa, a jednocześnie dla realizowania swoich lotniczych pasji. Nasz Klub aktualnie liczy 79 członków – seniorów spośród personelu latającego i naziemnego, modelarzy i spadochroniarzy, działaczy lotnictwa i jego sympatyków. Zarząd KKSL kieruje do Was życzenia wielu lat życia w zdrowiu oraz wyraża podziękowanie Wam i Waszym rodzinom. Najlepsze życzenia składamy ludziom lotnictwa i górnictwa naftowego, których przedstawicieli mamy zaszczyt gościć dzisiaj wśród nas. Równie gorące życzenia przekazujemy tym wszystkim, którzy wspierają naszą działalność i są nią żywotno zainteresowani. Przekazując w trakcie tej uroczystości życzenia dla wszystkich lotniczych rodzin, wierzymy, że podejmowane działania na rzecz krośnieńskiego lotnictwa i lotniska będą bliskie ich marzeniom i wizji funkcjonowania lotnictwa na Podkarpaciu.
Na koniec jeszcze jedna refleksja dotycząca lotnictwa w Polsce. Franciszek Żwirko, protoplasta naszego święta, w przededniu swojej lotniczej śmierci, dał ówczesnej „Skrzydlatej Polsce” autograf o następującej treści: „Zwycięstwo odniesione w tegorocznym Challenge zmusza całe polskie lotnictwo do jeszcze bardziej wytężonej pracy. Nie wolno nam zmarnować tego, co już zostało zdobyte…”. Oby te słowa towarzyszyły nam, na co dzień.
Ze skrzydlatym pozdrowieniem i życzeniami tylu lądowań, co startów.
Zarząd KKSL
Informacje archiwalne dotyczące wydarzeń w Krośnieńskim Klubie Seniorów Lotnictwa pochodzą z strony http://lotnisko-krosno.com.pl/start.aspx Komitet Obrony Lotniska w Krośnie „ Aeroklub Podkarpacki bez cenzury”
.jpg)
